"Omnia mea mecum porto."

Bias van Priëne

​

Ik draag al mijn bezittingen bij me. Dit Latijnse spreekwoord resoneert met mij sinds ik het voor het eerst op middelbare school hoorde. Ik was veertien jaar oud, de Balkan oorlog was volop gaande en ik wilde zo veel mogelijk leren, lezen en begrijpen. Ergens kon ik ook niet anders, er was iets lelijks en tegelijkertijd iets abstract gaande, iets dat ik de rest van mijn leven zal proberen te begrijpen. Hoe kunnen mensen elkaar zo iets aandoen? Daar is mijn interesse in psychologie en filosofie geboren. Via boeken kon ik me in een andere wereld terugtrekken en investeren in het enige waarop ik wel invloed heb - mijn eigen blauwdruk. Dat wat nooit van me afgepakt zou kunnen worden beetpakken en koesteren. Zo sta ik nog steeds in het leven en voed mijn blauwdruk met vooral immateriële schatten die ik vind in kennis, kunst, liefde voor mijn gezin, mijn familie en vrienden. 

Ik ben geboren in 1978 in voormalig Joegoslavië. Ik ben getrouwd en ik ben moeder van drie kinderen. Het heeft even geduurd, maar ik kan nu rustig zeggen dat ik mijn wortels laat groeien in de Nederlandse bodem, dat mijn Slavische achtergrond geïntegreerd wordt in wat ik doe en mij versterkt. Dat ik vooral uiteindelijk een wereldburger ben die nog hoop heeft op een betere, zachtere, liefdevollere wereld. 

​